Diyarbakır Karpuzu, kendine özgü yetiştirme tekniği, tadı ve iriliğiyle öne çıkan özel bir meyvedir. Geçmişte yaygın olarak yetiştirilen "Sürme”, "Pembe”, "Beyazkış”, "Karakış” ve "Ferikpaşa” çeşitleri zamanla kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Günümüzde bu çeşitlerden yalnızca "Sürme”, "Beyazkış”, "Karakış” ve "Pembe” türlerine ait bir miktar tohum korunabilmiştir.
Eskiden "kuyu karpuzculuğu" yöntemi ile 70-80 kg ağırlığında karpuzlar yetiştirilirken, günümüzde 40-45 kg ağırlığında karpuzlar üretilebilmektedir. Kendine has lezzeti ve büyüklüğü ile Diyarbakır mutfak kültürünün önemli simgelerinden biridir.
